Każdy, kto na co dzień posługuje się internetem zapewne zna frazę Polityka Prywatności, pojawiającą się na większości witryn. Jednak znacznie mniej osób słyszało o polityce bezpieczeństwa, która również jest bardzo często obecna w sieci. Oba te pojęcia mogą być również często mylone, dlatego warto wiedzieć co je rozróżnia, zwłaszcza, jeśli na co dzień posługujemy się stronami, które w jakiś sposób przetwarzają lub przechowują nasze dane osobowe.
Dobrze zacząć od zrozumienia co właściwie znaczy określenie polityka bezpieczeństwa i jakie ma cele. W największym skrócie jest to zespół reguł oraz specyficznych zabezpieczeń, które są wprowadzane w życie przez właścicieli witryny aby zapewnić jej użytkownikom całkowite bezpieczeństwo i nie doprowadzić do nadużyć z żadnej strony. Istotnym aspektem polityki bezpieczeństwa jakiejkolwiek firmy jest to, że jest ona dokumentem wewnętrznym.
Oznacza to, że nie mają do niego wglądu osoby postronne, w tym użytkownicy strony internetowej. Dzieje się tak ponieważ treści zawarte w polityce bezpieczeństwa to również takie rzeczy jak systemy zabezpieczeń, programy i hasła. Innymi słowy są to elementy mające zapewnić ochronę danych zarówno firmy jak i użytkowników. Nie mogą być więc dostępne do wglądu dla wszystkich, ponieważ na nich opiera się system zabezpieczający dane również innych osób.
W ostatnich latach, a dokładnie od roku 2018, wzrosła świadomość Polaków o tym, jak ważna jest ochrona danych osobowych zwłaszcza w sieci. Dokument, dzięki któremu to się stało to rozporządzenie o ochronie danych osobowych, nazywane potocznie RODO. Według tego rozporządzenia każdy podmiot, który w jakiś sposób ma do czynienia z danymi swoich klientów, czy to w formie przetwarzania ich czy nawet zwykłego przepływu informacji, jest zobowiązany do stosowania środków, które służą ich ochronie. Nacisk na adekwatne zabezpieczenia kładziony jest przede wszystkim na strony internetowe, które nawet, jeśli nie wymagają logowania, przetrzymują pewną niewielką ilość danych każdego internauty, który odwiedził tę witrynę.
Nic więc dziwnego, że te nowe zasady miały bardzo mocny wpływ na bukmacherów internetowych, z racji na to, że przetwarzane przez nich dane klientów są często bardzo newralgiczne, jak dokumenty tożsamości i informacje o kartach płatniczych czy dane do przelewu. Dlatego właśnie adekwatna polityka bezpieczeństwa jest tak ważna dla bukmacherów online.
Polityka prywatności a polityka bezpieczeństwa – czym się różnią?
Skoro polityka bezpieczeństwa bezpośrednio dotyczy ochronie danych osobowych użytkowników sieci, to do czego właściwie potrzebna jest polityka prywatności i czy w ogóle jest to odrębne zjawisko?
Najprościej ujmując polityka prywatności to zbiór informacji częściowo dotyczących polityki bezpieczeństwa, ale bez udostępniania kluczowych elementów, które mogłyby narazić system ochrony danych strony. Ten zbiór informacji służy do wglądu każdego internauty odwiedzającego stronę i podaje najważniejsze wiadomości dotyczące bezpośrednio jego danych. Ta wiedza umożliwia każdemu użytkownikowi strony świadome i bezpieczne korzystanie z danej witryny internetowej.
Polityka bezpieczeństwa – do czego służy?
Zbiór zasad i mechanizmów zawartych w polityce bezpieczeństwa mają za zadanie przede wszystkim ochronę danych użytkownika strony. Dzięki zastosowaniu odpowiednich środków wszystkie transakcje, tożsamość i aktywność online użytkownika pozostaje jego osobistą sprawą i delikatne dane nie są łatwo dostępne dla osób z zewnątrz, które mogłyby chcieć wykorzystać je w nielegalny sposób.
Polityka bezpieczeństwa – co powinna zawierać?
Polityka bezpieczeństwa to, tak jak to już wcześniej zostało zaznaczone, dokument wewnętrzny, który jest unikalny dla każdego podmiotu, który musi taką politykę posiadać. Jednak są elementy stałe, które powinna posiadać każda polityka bezpieczeństwa aby zapewnić maksymalną możliwą ochronę swoim klientom.
- programy wykorzystywane do szyfrowania danych
- inne zabezpieczenia, z których korzysta strona i sposób ich stosowania (włącznie z odpowiednimi uprawnieniami)
- system upoważnień, które musi posiadać osoba, która chce uzyskać dostęp do danych